Granica rzeczywistości

Ktoś młody pisze o młodych ?po młodemu?, czyli autorka ?Granicy rzeczywistości?, dość swobodnie obchodząca się z językiem, opowiada historię, której bohaterami są uczniowie Kolegium, spotykający się przy okazji międzynarodowej wymiany. Mają dziwne imiona, ale są bardzo prawdziwi, podobnie jak ich relacje i problemy.
I wcale nie nudzi, że kolejny raz napisano o nietolerancji, odrzuceniu i niezaspokojonym pragnieniu bliskości. Treść utworu ( w tym wypadku ważna i głęboka) jest jego płaszczyzną, co oczywiste, nierozerwalnie związaną z formą i językiem- między innymi one czynią, że to opowiadanie jest ciekawe. Fragment opisujący przygotowania do przyjęcia ?wybitnych zagranicznych uczniów? : ? Na korytarzu kolumny poobracano wyblakłą stroną do ściany? misternie oddaje atmosferę przygotowań i mentalność ludzi (na przyjazd pewnego sekretarza malowano trawę). A zdanie: ? wywijały w tańcu, czym tylko miały?- znakomite.
Jednak niech zabawne sformułowania nikogo nie zmylą, ? Granica rzeczywistości? zasmuci i każe przemyśleć wiele rzeczy, na przykład skąd lis i róża, dlaczego takie zakończenie?