Kres istnienia. Psychoanalityczne rozważania o przemijalności

Rozpoznawanie skończoności życia budzi lęk, a jego nasilenie zależy od charakteru osoby i fazy życia, w jakiej się znajduje. (...)
Boimy się odejścia bliskich, pustki z jaką będziemy musieli się wówczas zmierzyć. Jak jednak myśleć o pustce, którą pozostawimy, gdy sami umrzemy? Czym jest "lęk przed śmiercią", jaki status kres istnienia przyjmuje w naszych umysłach? Jak dokonać przekształcenia katastroficznej wizji śmierci i postrzegać ją jako naturalny finał naszego życia? Jakie zasoby psychologiczne mogą pomóc człowiekowi w myśleniu o śmierci wtedy, gdy musi on zmierzyć się z tym, co nieuniknione?