Mieczysław karłowicz w tatrach

Po przeszło stu latach od pierwszego wydania w roku 2016 ukazuje się drugie wydanie pism taternickich i fotografii Mieczysława Karłowicza. W 1910 roku, rok po śmierci kompozytora, Sekcja Turystyczna Towarzystwa Tatrzańskiego opublikowała w jednym tomie teksty Karłowicza o Tatrach, które zostały dopełnione licznymi fotografiami tatrzańskimi tego przedwcześnie zmarłego artysty.

Te teksty Karłowicza warto przypomnieć w roku 2016, sto czterdzieści lat od urodzin Karłowicza, by poznać nie tylko jego muzyczne talenty, ale także górskie pisarstwo. Z Tatrami łączyła go szczególna więź, już w roku 1889 notowane są jego pierwsze wejścia w góry, zintensyfikowane od roku 1906. Był aktywnym członkiem Towarzystwa Tatrzańskiego, pasjonował się wspinaczką górską, był wraz z Mariuszem Zaruskim prekursorem powstania Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowania Górskiego (którego założenie przyspieszyła jego śmierć pod Kościelcem). Jego wołanie: „Szanujcie ciszę i majestat górski” dzisiaj staje się szczególnie aktualne; zaskakuje bardzo fakt, że te słowa zostały napisane już tak dawno temu.

Wydawnictwo Astraia poprosiło muzykologa – i alpinistę – ­Władysława Malinowskiego (w swoim czasie partnera tatrzańskich wspinaczek wielkiego himalaisty Andrzeja Zawady) o napisanie wstępu do tego drugiego wydania książki „Mieczysław Karłowicz w Tatrach”. Radzi z tego jesteśmy, bo mocno wierzymy, że właśnie to połączenie pozwoli głębiej wniknąć w pisma tatrzańskie Karłowicza, a spis wejść tatrzańskich przedstawiony na końcu książki (którego nowe wydanie przygotowane zostało przez tego samego autora) – dokładniej prześledzić Czytelnikowi jego kontakty z Tatrami i wczuć się w jego przemożną chęć obcowania z majestatem gór.