Między literaturą i psychoanalizą. O traceniu, myśleniu i śnieniu

Benajmin H. Ogden w swojej książce analizuje dzieła takich pisarzy, jak J. M. Coetzee, Flannery O?Connor, Vladimir Nabokov, Fiodor Dostojewski, Tarjei Vesaas, odkrywając i omawiając tajemnice, które literaturze zapewniają niezwykłą moc. Następnie nawiązuje do tych tajemnic, gdy wprowadza do refleksji nad dziełami literackimi psychoanalityczne rozumienie zjawisk myślenia i śnienia oraz przeżywania utrat.

"Między literaturą i psychoanalizą" jawi się jako ilustracja badanego obszaru ? w przestrzeni lokującej się pomiędzy dwiema dziedzinami autor wypracowuje nową formę psychoanalitycznej krytyki literackiej. Nawiązuje do zagadnień psychoanalitycznych i odwołuje się do psychoanalitycznej wrażliwości, niemniej ogranicza korzystanie z terminologii i koncepcji teoretycznych tej dyscypliny. W efekcie powstała książka napisana językiem niezwykle przystępnym, a rozważania w niej zawarte zainteresują zarówno psychoterapeutów psychoanalitycznych i psychoanalityków, krytyków literackich, jak i wszystkich miłośników literatury.