Szczęściodoły

?Szczęściodoły? Agnieszki Wiktorowskiej ? Chmielewskiej to propozycja w pełni dojrzała i świadoma. Autorka prezentuje w nim swoją własną i osobną wizję poezji. W niebanalny sposób obrazując to, co ją otacza. Agnieszka Wiktorowska Chmielewska jest poetką spostrzeżeń, a nawet mikrospostrzeżeń, dzięki czemu osiąga ten wyjątkowy stan wrażliwej i mądrej uważności. Uważności, bez której nie ma dobrej poezji. Tutaj ta uważność jest wyczuleniem na każdy niuans rzeczywistości zestawiając małe z ogromem, dalekie z tym co bliskie, koniec z początkiem, miłość z obojętnością, piękno z brzydotą. Autorka unaocznia połączenia między tym, co wydaje się niemożliwe a tym, co jest czymś zwykłym i nawykowym. Przybliża nas do pewnego rodzaju zwyczajności a poprzez nazwanie czym ta zwyczajność bywa uwalnia nas od niej na rzecz poetyckiej impresji. Poetka nie ingeruje w naturalny bieg świata i egzystencji. Pozwala by się działo a poezja jest dla niej sposobem na uchwycenie chwili.

Z posłowia Ewy Sonnenberg