To, co przemilczane (ilustrowane brzegi)

Sonia i Klara pochodzą z różnych warstw społecznych. Można powiedzieć, że nigdy nie powinny były się poznać. Mimo to los nieustannie splatał ich ścieżki. Najpierw połączyła je wspólna strata. Później makabryczne odkrycie. W ten oto sposób już jako młode kobiety pod osłoną nocy ruszyły na stary cmentarz. To Sonia niosła łopatę. Sonia wpadła na pomysł rozkopania dwóch grobów. I Sonia wymyśliła, jakie ślady pozostawią na miejscu. Ale Klara nie protestowała. Klara dorównywała towarzyszce kroku. I Klara pomogła kopać.

Obie wiedziały, że w trumnach nie zastaną tego, co głosiły tabliczki. Miały również świadomość, iż uwięziony człowiek wciąż liczy na ich pomoc.