Warstwy ludu. Chłopki, chłopi i inni w literaturach regionalnych (XIX–XXI wiek)

Ramę poznawczą monografii tworzą zagadnienia nowego regionalizmu oraz „zwrotu ludowego”, dotyczące chłopskich, plebejskich tradycji kultury polskiej, natomiast przedmiotem naukowej refleksji są zjawiska literackie, w różny sposób reprezentujące kulturę ludową (od świadectw folklorystycznych po literackie stylizacje), pochodzące z różnych epok. Monografia bardzo udanie wpisuje się w zbiór wcześniejszych tomów wydanych w ramach serii „Nowy regionalizm w badaniach literackich”, dopełniając tematykę poprzednich publikacji.

Fragment recenzji prof. UAM dr. hab. Jana Galanta

Po rewolucji „zwrotu ludowego” nadszedł czas (meta)refleksji nad uprawianymi „modelami opowieści” o chłopach. Tytułowy „lud”, jak przypominają za Leszczyńskim redaktorki tomu, jest nieostrą kategorią obejmującą rozmaitych subalternów. Także lud miejski („pospólstwo”, „gmin”), robotników (fabrycznych i gospodarstw rolnych), rzemieślników itp. [...] Zamieszczone w monografii artykuły można zgrupować w dwa podzbiory. Do pierwszego należą te, które dotyczą tekstowych reprezentacji chłopskości. Do drugiego przynależą te, które dotyczą (możliwości) wypowiadania chłopskości; stanowią one udaną próbę oddania głosu i sprawczości chłopom, chłopkom, kulturze ludu (z premedytacją nie piszę „ludowej”), faktyczne spotkanie z, jak zakładały redaktorki, „ludową realnością”.

Fragment recenzji dr hab. prof. UKEN Magdaleny Roszczynialskiej