Widzieć i być widzianym. Wyłanianie się z psychicznego azylu.

W "Widzieć i być widzianym (...)" autor analizuje skomplikowaną sieć motywów, które skłaniają pacjenta do tego, by nie opuszczał swojego wewnętrznego schronienia. Wiele z tych motywów koncentruje się wokół ostrego lęku przed ekstremalnymi stanami: z jednej strony paranoją, a z drugiej - melancholią.
[...] W niniejszej książce Steiner prezentuje również nowe idee dotyczące uczuć zakłopotania, wstydu i upokorzenia, którym jednostka podlega, gdy nie moze uniknąć sytuacji, kiedy widzi lub jest widziana.