Ze wszystkich sił moich. Witek/Rudolf

Powieść historyczna oparta na niepublikowanej dotychczas biografii chłopskiego dziecka, żołnierza i działacza konspiracji, Wiktora Kaczora. Akcja obejmuje lata przedwojenne oraz okres II wojny światowej. Autorka w przystępny i barwny sposób, ukazuje tło obyczajowe polskiej wsi, losy chłopskich rodzin oraz udział młodych ludzi w walce z niemieckim okupantem.

Wiktor, przyjęty łutem szczęścia do Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy, na rok przed wybuchem wojny zostaje przeniesiony do Oficerskiej Szkoły w Komorowie. W międzyczasie, m.in. dzięki fantastycznym postępom w nauce języka niemieckiego rozpoczyna działalność szpiegowską na terenie Wolnego Miasta Gdańska.

Wybuch wojny zastaje go w 30. Pułku Strzelców Kaniowskich w Warszawie, z którymi przechodzi szlak bojowy aż do klęski Warszawy. Ranny w dniu kapitulacji stolicy, zostaje hospitalizowany w Szpitalu św. Jana Bożego, gdzie nawiązuje kontakty z członkiem ekipy generała Karaszewicza-Tokarzewskiego, który wysyła go do rodzinnego Stoczka Łukowskiego w celu zorganizowania lokalnej komórki konspiracyjnej. W tym okresie bohater powieści przyjmuje przydomek Witek i pod nazwiskiem Leonard Borski kieruje rejonem Stoczka do kwietnia 1941 r., kiedy to, po nieudanej próbie przedostania się do Sił Zbrojnych na Zachodzie, zostaje wysłany z misją szpiegowską na teren Ukrainy.
Książka powstała w wyniku wieloletniej pracy dwóch pokoleń rodzinnych badaczy. Jest symbolicznym hołdem złożonym młodemu żołnierzowi.